صندوقچه زیورآلات,پاپیه ماشه-کد1020113

پاپیه ماشه موادی ترکیبی از تکه‌های کاغذ یا خمیر کاغذ است،که توسط ماده‌ای چسباننده تقویت (و مستحکم) می‌شود

در دوره ی صفوی برای نگهداری جواهرات و زیورآلات، وسایل آرایش بانوان و اسناد گران بها از جمله قرآن ها و مرقعات و کتاب های خطی از جعبه های بزرگی شبیه صندوق و مزین به هنرهای روغنی استفاده می کردند که به دست صورتگران ساخته و پرداخته می شد.

زیرساخت جعبه های لاکی عموما مقوایی و گاهی چوبی بود و ابعاد و شکل های مختلفی داشت که هنرمندان دوره قاجار آن را زیباتر و با ایجاد تغییراتی در ابعاد کوچک تر می ساختند. جعبه های لاکی بعد از قاب آیینه ها، متداول ترین وسیله ای بود که به شیوه لاکی ساخته می شد.

در دوره قاجار جعبه ها دارای درهایی با سطح صاف بود که اضلاع آن را قوس مانند می ساختند. جعبه ها نیز همچون قلمدان ها، قالب های چوبی داشت و به همان شیوه ی قلمدان سازی، قالب گیری می شد. سپس مقوا یا لایه های کاغذی را روی قالب می چسباندند و پس از این که ضخامت لازم به دست می آمد، دور تا دور آن را برش می دادند تا درب رویی از روی قالب بیرون بیاید.